Manhaj Dakwah Sheikh Haji Muhammad Waly Al-Khalidy in Aceh:

A Study on the Preservation of the Tawheed

Authors

  • Jerri Gunandar Universitas Teuku Umar
  • Najihah Universiti Sultan Zainal Abidin, Terengganu

DOI:

https://doi.org/10.51612/teunuleh.v5i2.169

Abstract

This article explores the da'wah methodology of Shaykh Haji Muhammad Waly Al-Khalidy, a significant clerical figure in Aceh known for his efforts in preserving the creed of tawhid and advancing da'wah in the region. The study focuses on his community engagement, particularly within Islamic boarding schools and through public lectures (syarahan). It aims to evaluate the impact of his da'wah from historical and contemporary perspectives. The research employs two primary methodologies: library research and field research. The library research involves reviewing previous studies and analyzing various texts related to da'wah and tawhid preservation. Key references include works by Prof. Dr. Muhibuddin Waly, titled "Ayah Kami: Syeikhul Islam Abuya Muhammad Waly Al-Khalidy, Bapak Pendidikan Aceh," and Ustad Musliadi's "Syaikhul Islam Aceh, Tokoh Pendidikan dan Ulama 'Arif Billah," along with writings by Shaykh Haji Muhammad Waly Al-Khalidy himself. Field research incorporates interviews to gather accurate data from credible sources. Findings indicate that Shaykh Haji Muhammad Waly Al-Khalidy has made significant contributions to Islamic development, particularly in maintaining the tawhid creed. His efforts include direct preaching within communities and educating students in Aceh, leading to the emergence of many knowledgeable scholars who uphold the principles of Ahli Sunnah wal Jamaah. Overall, this study highlights the enduring legacy of Shaykh Haji Muhammad Waly Al-Khalidy in promoting a correct understanding of tawhid and fostering a new generation of scholars dedicated to preserving Islamic teachings in Aceh.

Keywords:

Manhaj Dakwah, Sheikh Haji Muhammad Waly Al-Khalidy, Akidah Tauhid

Downloads

Download data is not yet available.

References

Abbas, S. (1975). Ulama Syafi’i dan Kitab-Kitabnya Dari Abad ke Abad, Pustaka Tarbiyah. Jakarta.

Abdul Ghani. (2012). Pendidikan Agama Islam: Perspektif Pendidikan Pluralisme.

Al-Bayanuni, M. A. al-F. (1995). al-Madkhal ila Ilm al-Dakwah. Beirut: Muassah Ar-Risalah.

Al-Hamd, M. I. (2009). Keistimewaan Akidah Islam (Akidah Ahli Sunnah Wal Jama’ah). Diakses Tanggal, 18.

Ali Aziz, M. (2004). Ilmu Dakwah edisi revisi. Jakarta: KENCANA Prenada Media Group.

Anita Salamah. (2018). Khurafat Dalam Perspektif Islam (Studi Di Desa Sido Rahayu Kecamatan Abung Semuli Kabupaten Lampung Utara).

Arifin, S. (2001). Paradigma pendidikan berbasis pluralisme dan demokrasi: rekonstruksi dan aktualisasi tradisi ikhtilaf dalam Islam. Penerbitan Universitas Muhammadiyah Malang.

Aziz, J. A. A. (1997). Fiqh Da’wah: Prinsip Dan Kaidah Asasi Da’wah Islam. Citra Islami.

bin Ibrahim, S. (2005). Manhaj Dakwah Al-Syaikh Ibn Atha’illah Al-Sakandariy dan Pengaruhnya di Malaysia. Disertasi, Akademi Pengajian Islam, Universiti Malaya.

El-Khuly, E.-B. (1984). Panduan Para Pendakwah, terj. Ismail Mohd Hassan. Terengganu: Yayasan Islam Terengganu.

Hasballah, J. (2015). Pendidikan Aqidah Di Rumah Tangga. Intelektualita, 3(1).

Hasbi, M. (2009). Konsep Tauhid sebagai Solusi Problematika Pendidikan Agama bagi Siswa Madrasah. INSANIA: Jurnal Pemikiran Alternatif Kependidikan, 14(2), 289–319.

Hussin, S. A. H. S. (1996). Uslub Al-Hikmah, Al-Mau’izah Al-Hasanah dan Mujadalah Bi Al-Husna Mengikut Pandangan Ulamak. Jurnal Usuluddin, 4, 49–70.

Ibrahim, B. (2004). Kewajipan memahamkan bukan Islam tentang Islam. PERNIAGAAN JAHARBERSA.

Ismail, M. Z., & Osman, M. N. A. (2019). Dakwah Terhadap Golongan Remaja: Satu Kaedah Pendekatan. INTERNATIONAL RESEARCH JOURNAL OF SHARIAH, MUAMALAT AND ISLAM (IRJSMI), 1(2), 40–45.

Muhyiddin, D. H. A., & safei, A. A. (2002). Metode pengembangan dakwah. CV. Pustaka Setia Bandung.

Nasution, H. (2008). Teologi Islam: aliran-aliran sejarah analisa perbandingan.

Ni’am, A. U., & Zen, N. (2017). Etika murid dan guru dalam kegiatan pembelajaran Menurut imam al-ghazali (Kajian Teoritik Kitab Ihya Ulumuddin Juz I Karya Imam Al-Ghazali). Al-I’tibar: Jurnal Pendidikan Islam, 4(1), 97–113.

Shadiqin, S. I. (2023). Shaping Charisma: Muda Waly al-Khalidi and Saint-Making in Contemporary Indonesia. Millati: Journal of Islamic Studies and Humanities, 8(2), 171–189.

Shafik, S. S., & Bakar, N. S. A. (2009). Tauhid Membina Keutuhan Akidah Islam. Jurnal Islam Dan Masyarakat Kontemporari, 2, 81–101.

Sukmadinata, N. S. (2005). Metode Penelitian Pendidikan, Bandung: PPs. UPI Dan Remaja Rosdakarya.

Urwah, A. (1987). Risalah usrah. Pustaka Salam, Kuala Lumpur.

Wadi, H. (2012). Strategi Pegembangan Dakwah KH Ahmad Dahlan Di Yogyakarta Dan TGH. Muhammad Zainuddin Abdul Majid di Lombok.

Waly, M. (1996). Ayah Kami Syeikhul Islam Abuya Muhammad Waly Al-Khalidy, Bapak Pendidikan Aceh. Al-Waliyah Publishing.

Yalawae, A., & Ismail, W. A. F. W. (2011). Akidah: Peranan dan Kepentingannya dalam Memelihara Keharmonian Rumah Tangga. Jurnal Usuluddin, 33, 1–18.

Yusoff, P., Alwi, E., & Zaki, E. A. (2015). Manhaj Kesufian Tok Ku Paloh. Penerbit Unisza, Kuala Terengganu.

Zaidan, A. K. (1980). Dasar-dasar ilmu dakwah. Dewan Pustaka Islam.

Downloads

Published

2024-06-28

How to Cite

Gunandar, J., & Najihah, N. (2024). Manhaj Dakwah Sheikh Haji Muhammad Waly Al-Khalidy in Aceh:: A Study on the Preservation of the Tawheed. Jurnal Ilmiah Teunuleh: International Journal of Social Sciences, 5(2), 83-96. https://doi.org/10.51612/teunuleh.v5i2.169